ANA SAYFABİZHABERİZREKLAM
   
YAZDIM; YIRTTIM, ATTIM...
İÇERİK
BAŞLIKLAR

Emel ÖZTOPALOĞLU

Yazdım; yırttım, attım...

Sildim; unuttum (mu?)...

Pişmanım yazdıklarımı saklamadığıma... Bugün elimde olsaydı onlar, hem yaşamımı iyileştirme hem yazımı güzelleştirme işlevi görebilirlerdi. Ama olsun... "Geç değil hiçbir şey için." diyerek avutuyorum kendimi. Hem geç olsa bile hedefe ulaşmak kadar onun yolunda emek vermek de güzel değil mi?

İlkin ortaokulda başladım yazmaya. Öykülerle... O öykülerin bulunduğu küçük defterimi o zamanki Türkçe öğretmenime verdim, onda kaldı. İlk kayıp!.. Sonraları duygu patlaması yaşadıkça içimdekileri döktüm kâğıda. Yırtıp attım onları da... Biraz kendimle yüzleşmekten korktuğum için, ama daha çok başkalarının okumasından çekindiğim için... Diğer kayıplar da onlar oldu yani.

"Hangi türe girer yazdıkların?" diye sorarsanız, deneme ve anı olduklarını söyleyebilirim. Bir de mektuplarım var. Dilimle anlatamadıklarımı kalemimle anlattığım mektuplar... Kimisini sahibine vermeden yırtıp attım, kimisi de sahibine ulaştı, hatta epey birikerek "el yazması kitap" niteliğine erişenler de vardı içlerinde... (Sahibine kaptırdım o el yazması kitabımı.) Aslında mektupların sahipleri onlar değil yalnız; ben de sahibi sayılırım.

Eee, ne oldu, ne değişti de yeniden yazmaya ve yazdıklarımı saklamaya karar verdim? İşte o mektupların sahiplerinden biri teşvik etti beni. Hiç ummadığım bir anda, derinlerde sakladığım yazma isteğini su yüzüne çıkardı, beni cesaretlendirdi. Sadece bu kadar mı? Büyük hayaller kurmaya korkarken ben, söndürdüğüm hayalleri alevlendirdi yeniden.

Adeta bir psikolog o benim için. Onu okuduğum, izlediğim, hele hele yakından gördüğüm zamanlar ise terapi seansları... Çalışkanlığına, başarılarına, kariyerine; hepsine rağmen alçakgönüllüğüne, birçok işe aynı anda yetişmeye çalışmasına, stresine, yorgunluğuna rağmen güleryüzlülüğüne imrenirim. Boş geçirdiğim zamanlar kendimden utanır, onun gibi olmak isterim. Onu okumadığım günler eksilirim.

İşte "o" yeniden yazmaya cesaret edebilmemin kaynağı. Onunkilerin yanında bir hiç olsa da yazılarım "gittiği yere kadar" der, yazarım.

emel.oz87@gmail.com

 

 

Bizhaberiz Bağımsız Haber Portalı

BİZHABERİZ BAĞIMSIZ HABER PORTALI | Bizhaberiz.net © 2016 | Son Güncelleme : 17.08.2018 - 07:25:49 | Şu an 106 kişi online | Kullanım Koşulları